Rini Wagtmans
© Rini Wagtmans 2013
Meer anekdotes
De wieleranekdote    de mooiste tour etappe ooit

Rini Wagtmans was mede-organisator van de meest idiote Tour etappe. Het was 1971, Louis Ocana had veel tijd op Eddy Merckx gewonnen, dat zou en moest de kopman van Molteni herstellen. De etappe tussen Orcières-Merlette en Marseille over 251 kilometer zou het decor van de wraak zijn. Rini Wagtmans ging voorafgaand aan de start ronselen voor zijn kopman Merckx. Hij vroeg aan landgenoot Jos van der Vleuten of hij een zakcentje wilde verdienen. Zijn opdracht was vlak na de start in het wiel mee te gaan, meewerken en nooit meer omkijken.
Voordat Louis Ocana wakker was, reed een groep van negen renners in de afdaling weg. Er ontspon zich een enorme strijd tussen de kopgroep van negen en het gehele peloton. Ocana moest diep in de buidel tasten om andere ploegen bereid te krijgen mee te gaan fietsen en dat kostte hem ook nog eens veel tijd. Ondertussen leidde Rini Wagtmans de afdaling.
Als een gek ging hij tekeer, finishplaats Marseille werd met bijna twee uur voorsprong op alle schema's bereikt. Het verkeer was nog niet gestopt, de markeringen nog niet klaargezet, renners doken verkeerde tunnels door, verslaggevers zaten nog lang niet op hun plaats en Merckx en Wagtmans joegen maar door.

 

Het verschil werd nooit meer dan twee minuten, maar het deed het peloton erg veel pijn, vele renners verloren contact en sloten nooit meer aan.

De etappewinst ging naar Armani, Merckx werd tweede, van der Vleuten vierde (hij kreeg een aardig handgeldje) en Wagtmans kwam als achtste binnen. Rini was de architect van deze ziedende etappe geweest; renners uit de kopgroep die lek reden bracht hij terug, omdat de negen man, op voorspraak van Merckx, bij elkaar moesten blijven.
 

Twee dagen later viel Louis Ocana, helemaal kapot gereden, in de afdaling van de Col de Mente en Eddy Merckx won de Tour de France.